KIŞA HAZIRIZ PEKİ YA AHİRETE?

Her sene Ağustos ve Eylül ayları kışa hazırlık zamanıdır kadınlar için. Malum, sebze fiyatları artacak, tatları değişecek... Kışın da lezzetli ve pratik yemekler yiyebilmek için menemenlikler şişelenir, sebzeler kızartılıp derin dondurucuya konulur; tarhana yapılır, olmazsa olmazdır. Erişteler kesilir, salçalar kaynatılır vs. Bu konuda gerçekten çok çok yeteneklidir kadınlarımız.

Geleneğimizdendir kış hazırlıkları. Hatta manav tezgahlarında bile değişiklik olur çünkü yazın ve kışın meyve-sebzesi ayrıdır. Hiçbir şey yapılmasa bile yazlıklar kaldırılır, kışlıklar çıkartılır. Kışa hazırlanmakla ilgili herhangi bir ayet veya hadis yoktur aslında; ev hanımları olarak bunu hayatın seyri içinde doğal olarak yapıyoruz.

Eskiden ninelerimiz bu hazırlıkları İhlas Suresi, Fatiha Suresi eşliğinde yaparlarmış. Özellikle tandır ekmekleri hep dualı olurmuş; bereketli olsun diye. Bitince hazırlıklar, ağız tadıyla yemek nasip olsun temennileri ve bereketli olsun duaları edilirmiş mutlaka. Sadece kışlıklar değil, günlük yemekler için de bu geçerliymiş. Yemek yaparken dua etmek gelmiyorsa akıllara bugün, hatırlatmış olalım.

Hayatın bize öğrettiği bir gerçek daha var aslında: Her sonbaharda yapraklar dökülür ve baharla, yazla birlikte yeniden yeşillenir... Her yıl ölür birileri etrafımızda ve doğar birileri... Bütün bunlar, ahireti hatırlatmalı bize; her yıl ve her yıl hazırlamalı bizi ölüme. Üstelik bu konuda Rabbimiz de hatırlatmada bulunmuş bizlere ve şöyle buyurmuş: كُلُّ نَفْسٍ ذَٓائِقَةُ الْمَوْتِ “Her nefis ölümü tadacaktır!” [Ankebut 57]

Ahirete hazırlığın karşılığını somut anlamda göremeyiz belki ama soyut anlamda getirisi oldukça fazladır. Aslında kışa hazırlık yaparken veya başkalarının yaptığı hazırlıkları her gördüğümüzde tefekkür etmeliyiz. Nihayetinde bazı hayvanlar da kışa hazırlık yaparlar; bizleri onlardan ayıran şeydir, düşünmek. Onun için hamd ederek, dua ederek ibadetleri ihmal etmeyerek yapılmalıdır kış/ölüm hazırlıkları. Hayatın öğrettiği, hatırlattığı ahiret unutulmamalıdır.

Ahirete hazırlık olsun diye farz ibadetler mutlaka yapılmalı iken mendup olan ibadetlere de sıkı sıkı sarılmalı, mekruhlardan da kaçınmalı insan. Mesela; Kur'an okumayı ihmal etmemeli... Mesela; emr-i bi'l maruf ve nehy-i ani'l münker yapmayı boş vermemeli...

Kış hazırlık için imece usulüyle bir araya geliniyorsa Allah’ın (svt) adının anıldığı sohbetler için de bir araya gelinebilmeli mesela... Bir araya gelince iki güzel kelam ederek Allah (svt) hatırlanmalı... Ya da İslami beldelerde zulüm gören kardeşlerimiz unutulmamalı; Afrika’da sömürülen, su kuyusuna muhtaç kardeşlerimiz de, yeryüzünü ifsat etmiş olan kapitalizmin Ümmetin evlatlarının zihinlerini nasıl “menfaatçilik”, “özgürlük” gibi batıl fikirlerle doldurduğu da unutulmamalı...

Tüm bunları hatırlayıp hatırlatıp yeniden baharın gelmesi için, Allah’ın (svt) dininin hakim olması için çalışmamız gerektiğini fark etmeliyiz her kış hazırlığında ve harekete geçmeliyiz! Öyle ki, **فَاِذَا فَرَغْتَ فَانْصَبْۙ **“O halde önemli bir işi bitirince hemen diğerine koyul.” [İnşirah Suresi 7] ayeti ışık olmalı bize...

Tüm bunları yaparak gelecek olan kış şartlarına hazırlandığımız gibi ölüme de hazır olmalıyız her an. Unutmayalım ki hazır olmazsak, ölüm çok soğuk olur bizim için!